Cennetteki Savaş

Kayıp Bir Çağın Bahçıvanları

İlk insan duası Terra'ya doğru yükselmeden altmış milyon yıl önce, galaksi Old Ones'a aitti; Imperium'un kendi alimlerinin artık izini tam olarak süremediği, sürüngen tabiatlı, yarı-ilahi bir yaratıcı-ırk. Yüz binlerce dünyaya yaşam tohumları ektiler ve gerçekuzay ile Warp arasına katlanmış bir labirent boyutu olan Webway ile boşluğu birbirine dikerek, bir yolcunun yıldızlar arasına hiç dokunmadan ışık yılları boyunca seyahat etmesini sağladılar. Sayısız çağ boyunca galaksinin bahçıvanlarıydılar. Sonra ölüm geldi. Kısa ömürlü bir halk olan ve Old Ones'ın yarı-ölümsüzlüğüne duydukları hasetle tükenen Necrontyr'in radyasyona bulanmış beşiğinden, her şeyi yok edecek bir açlık yükseldi. Adeptus Mechanicus'un Cennetteki Savaş olarak katalogladığı şey, tek bir çarpışma olarak değil, bir cennetin yavaş yavaş bir mezbahaya dönüşmesiyle başladı.

Bizim isimlendirdiğimiz yıldızlar henüz doğmamışken onlar yaşlıydı ve biz onların bahçesinde büyümeye bırakılmış yabani otlarız.

— Magos-Tarihçi Vethrael, Mechanicus xenoarşivi, fragman

Yıldız Tanrılarıyla Pazarlık

Necrontyr tek başına kazanamazdı, bu yüzden onları lanetleyecek bir pazarlık yaptılar. Yıldızların arasında C'tan yaşardı — devasa, sabırlı, yıldızların ham enerjisiyle ve daha sonra da yaşayanların ruhlarıyla beslenen yaşayan metal varlıklar. Genç türlere ölümün anlamını öğreten Nightbringer; kendi türüne bile yalan söyleyen hilekâr Deceiver; bazılarına göre hala Mars kumlarının altında uyuduğu söylenen Void Dragon. Necrontyr onlara et ve tapınma sundu; C'tan ise bedenin teslimiyeti karşılığında ölümsüzlük teklif etti. Necrontyr yaşayan metalden makinelerin içine döküldü ve Necron'lar haline geldi — ölümsüz, ruhsuz ve zincirli. Yıldız tanrıları ordularına kavuşmuştu ve galaksi ilk gerçek tiranlarına sahip olmuştu.

Harcanmak Üzere Yaratılmış Yaşayan Silahlar

Old Ones, tanrılarla savaşmak için yaşayan silahlar dövdü. Modern galaksinin üzerine inşa edildiği sır budur: kırk birinci binyılın neredeyse her büyük gücü, altmış milyon yıl önce sona eren bir savaştan kalma bir araçtır. Old Ones, medyum savaşçı ırklar tasarladı ve onları Necron'ların üzerine saldı. Yüce, mantar tabiatlı, katliamda neşeli olan ve küçülmüş torunlarına Imperium'un şimdi Ork diye lanet okuduğu Krork'ları yarattılar. Muazzam medyum yeteneklerine sahip, zarif ve kibirli bir halk olan, bugünün eldar'larının ve onların daha karanlık drukhari akrabalarının ataları Aeldari'yi yarattılar. Tau'nun uzak komşularının efendileri olarak bugüne kadar hayatta kalacak olan amfibi medyumlar Slann'ları yarattılar. Bütün türler cephane olarak tasarlandı ve onlara asla başka bir şey oldukları söylenmedi.

Biz doğmadık. Biz üretildik.

— Engizitör Czevak tarafından derlenen Aeldari mit-parçası

Herkesin Hemfikir Olduğu Kadarıyla Savaşın Sonu

Ödenen bedel yaratıcıları kırdı geçirdi. Aeldari ve Krork tarafından yıpratılan Old Ones, galaksiden sürüldü veya tamamen yok edildi — ve sonra, savaşın son günlerinde Necron'lar kendi tanrılarına sırt döndü. Silent King Szarekh'in önderliğinde, kendilerini köleleştiren C'tan'a karşı ayaklandılar ve her bir yıldız tanrısını paramparça ederek sonsuza dek Tesseract Labyrinth'leri içine hapsedilmiş binlerce küçük parçaya böldüler. Yine de tükenmiş Necron'lar yok olmak yerine kendilerini sayısız dünyadaki durağan-mezarlarına mühürlediler ve ancak şimdi uyanmakta oldukları altmış milyon yıllık bir uykuya yattılar. Old Ones öylesine tamamen ortadan kayboldu ki hiçbir Imperial kaydı, hiçbir Aeldari destanı, hiçbir Necron engramı onların sonuncusunun nasıl öldüğü konusunda hemfikir değildir. Onların başyapıtı olan Webway, çatışmalarda yarıldı ve bir daha asla tam olarak kapanmadı — gerçekliğin mimarisinde açılan bu yara, eldar'ların hâlâ devriye gezdiği ve Imperium'un hâlâ korktuğu bir şeydir.

En Kasvetli Okuma

Vakanüvisler burada seslerini alçaltırlar. Cennetteki Savaş'ın en kasvetli okuması, ölümlerin sadece fiziksel olmadığını iddia eder. Aeldari, Imperium'un zar zor hayal edebileceği bir ölçekte medyum gücüne sahipti ve sayılamayacak kadar çok milyarlarca kişi öldüğünde, her ölüm çığlığı Warp'a — gerçekliğin altında yatan ham duygunun o gayri maddi okyanusuna — aktı. Bazı Engizisyon sapkınları bu terör ve ıstırap dalgasının, Warp'ı pasif bir deniz olmaktan çıkarıp avcıların hüküm sürdüğü bir aleme dönüştüren ve bir gün Kaos'un Karanlık Tanrılarını (Dark Gods of Chaos) doğuracak olan uzun gebeliği ilk tetikleyen şey olduğunu fısıldar. Bu hesaba göre iblis ve yıldız tanrısı kuzendir ve her modern dehşetin kökeni, tek bir savaşın taşırdığı kederde yatar.

Altmış Milyon Yıl Derinliğinde Bir Söylenti

Buradaki neredeyse hiçbir şey kanıtlanamaz ve kodeks bunu açıkça belirtmelidir. Cennetteki Savaş, dürüstçe konuşmaya istekli hayatta kalan hiçbir tanık bırakmadı. Necron'lar onu kaybetmiş varlıkların soğuk merceğinden hatırlıyor; Aeldari kendi kendini pohpohlayan mit-döngülerinde söylüyor; Old Ones ise kitabeleri olarak yalnızca Webway'i ve etrafa saçılmış bir yaşam tohumunu bıraktı. Adeptus Mechanicus'un magos-tarihçileri, xenos arkeolojisinden ve ele geçirilen Necron lordlarının engramlarından parçaları yeniden bir araya getiriyor. Geriye kalansa bir tarihten ziyade altmış milyon yıl derinliğinde bir söylentidir — Emperor'un, eldar'ın, ork'ların ve Warp'ın arkasındaki o gömülü ilk neden. O zamandan beri yaşanan her savaş, o ilk savaşın bir yankısıdır ve hayatta olan hiç kimse o ilk sesin nasıl olduğunu hatırlamamaktadır.