Jaghatai Khan

Köken & Yeniden Keşif

Chogoris, çayır-deniz ufukları ve küçük hanlardan oluşan bir bozkır dünyasıydı; orada merkezi ovaya bir ziyafet gibi davranılırdı ve feodal merkez hiçbir şeye hesap vermezdi. Jaghatai o at-kabilelerinden birinin içinde büyüdü — oğlanları geçen, sonra adamları geçen, sonra reddedilemeyecek kadar haklı olduğu için klanının komutasını alan bir oğlan. İmparator'un drop-ship'leri bir Chogoran şafağından düştüğünde, o zaten bozkırın iki yüzyıldır şarkı yazmayı beklediği ayaklanmayı yönetiyordu.

İmparator ona V Lejyonu'nu sunduğunda eğilmedi. Pazarlık etti. Seferi istiyordu, evet — ama bozkırın ona öğrettiği özgürlüğü, kendi alanını seçen avcının özgürlüğünü korumak istiyordu. İmparator, ender bir anda, kabul etti.

Warhawk

White Scars rüzgârdı. İlk yıllarda compliance dünyalarında at-süvarisi olarak savaştılar; kılıçlar bozkır güneşinde parlardı; Sefer olgunlaştıkça atları Land Speeder'lar ve assault bike'larla değiştirdiler ama doktrin değişmedi. Kimsenin bakmadığı yerden saldır. Cevap gelmeden başka bir yerde ol. Dorn kaleler inşa ederken, Russ kapıyı menteşelerinden sökerken, Han bir eyaleti, eyalet ölülerini saymayı bitirmeden terk eden bir fırtınaydı.

Kardeşleri onu zor buldu. Filozof, mesafeli, zaman zaman açıkça küçümseyiciydi — Legio Astartes'in geri kalanından daha fazla şiir okumuş ve bunun için özür dilemek için hiçbir neden görmeyen bir adam. Onu yavaş düşündüler. O onları yavaş düşündü. İkisi de tamamen yanılmıyordu.

Biz fırtınayız — ve fırtınanın birçok yüzü vardır.

— Jaghatai Khan'a atfedilir

Sapkınlık

Galaksi Isstvan'da yarıldığında Han, hiç kimsenin — ne sadık ne de hain — bir önlem geliştirmediği şeyi yaptı. Durdu ve düşündü.

İki taraf da onu kazanmaya çalıştı. Horus yazdı. Kırılan Magnus da yazdı. Hepsini okudu. Terra'nın ne hale geldiğini, vaat ettiği şeye karşı tarttı. Ancak ondan sonra İmparator için açıkladı; ve yalnızca kendi muhakemesi onu oraya götürdüğü için — sadakat unvanı talep ettiği için değil. O andan itibaren amansızdı: hain ikmal hatlarını kanlarına kadar süzen yıldırım baskınlarıyla geçen yıllar; V Lejyonu Terra'ya ulaşmak için Sapkınlık'ın yarısının kefilini geçtiği Path of Heaven adı verilen uzun süreli savaşta doruğa çıktı.

Vardı. Kuşatma'yı her zaman savaştığı gibi savaştı — hızlı, hareketli, asla düşmanın seçtiği zeminde değil. Taht sessizleştiğinde ve hayatta kalanlar ölülerini saymaya başladığında, Han çoktan dışarıya bakıyordu.

Webway

Terra ağır iyileşti. Han beklemedi. İmparatorluğun ölmekle çok meşgul olduğu için fark etmediği tehditlere yöneldi — ve bunların başında, Aeldari akıncıları gelmişti; xenos webway kapılarından İmparatorluk dünyalarını spor olsun diye almaya başlamışlardı.

084.M31'de, çok fazla Chogoran kolonisinin kanını dökmüş bir Drukhari Archon'unun peşinden böyle bir kapıdan bir vurucu güç götürdü. Kapı arkasından kapandı. Geri dönmedi.

Lejyonu hâlâ avlanıyor. Webway büyük; zamana boyun eğmeyen bir koridorun içinde on bin yıl uzun bir süre; ve White Scars — uzun bir kovalamacanın yalnızca biniciye soran zaman bittiğinde bittiğini her zaman bilen atlıların sabrıyla — Han'ın hâlâ bindiğine ve döndüğünde Archon'un kafasıyla döneceğine inanır.

Av ufukta sona ermez. Av, av alındığında sona erer.

— White Scars sagası

Miras

White Scars ve ardıl bölükleri — Storm Lords, Marauders, Rampagers, Destroyers — Han'ın yaptığı şey olarak kalır. Hareketli. Filozof. Terra'nın siyaseti onları bir ufuk boyunca takip etmedikçe onunla derinden ilgisiz. Bozkırın ilkesine göre yaşarlar: hareket halindeki bir ordu köşeye sıkıştırılamaz, bir av avcıdan uzun yaşar ve bir primarş kayıp değildir — yalnızca, şimdilik, iletişimden çıkmıştır.