Horus Lupercal

Köken & Yeniden Keşif

Cthonia içi boş bir ay'dı. Kuşaklarca süren madencilik, demir bakımından zengin ayı içeriden oymuş, çekirdeğine soğumuş tüneller labirenti bırakmıştı — ve madencilerin çocukları kalmıştı; İmparatorluğun "hava" demeyeceği havayı solumak için birbirleriyle savaşan çete-devletlerine örgütlenmişlerdi. Bebek pod'u o tünellerden birine düştü. İçinde hayatta kalan oğlan, kendi adını öğrenmeden öldürmeyi öğrendi.

İmparator, altı standart yıl sonra belirli bir oğul aramak için Cthonia'ya yürüdü. Onu soğumuş demirden bir komuta odasında, kendi koşullarında yaşıyor halde buldu. O ilk saatte aralarında geçen şey hiçbir İmparatorluk kaydında yoktur. Ardından gelen şey şudur: diğer primarşlar hâlâ galaksinin dört bir yanından geri kazanılırken, Horus İmparator'un yanında yürüdü ve devlet idaresini, komutayı ve Imperial Truth'u doğrudan O'ndan öğrendi. O yılların uzun aritmetiğinde, İmparator'un tüm dikkati verilmiş tek primarş'tı. O bağın yakınlığı, Sapkınlık'ın açtığı yaranın kendisidir.

Seferin Warmaster'ı

Seferin yetiştirdiği en iyi komutandı; bu fark küçük değildi. Hiçbir kardeşinden daha fazla compliance kampanyası kazandı ve bunları çoğunun eşleyemeyeceği bir cömertlikle kazandı: yenilen dünyalar İmparatorluk misillemesinin en kötüsünden esirgendi, hırslı subaylar liyakatle terfi etti, küçük primarşlar onda kendi öfkelerinin reddettiği sakin eli buldular. Huzurda sıcaktı, komutada sertti, övdüğünde yetişkin adamların ağlamasına yetecek kadar karizmatikti; durum gerektirdiğinden daha acımasız hiç olmadı.

Ullanor Zaferi zirveydi. Toplanmaya ulaşabilen her Lejyon için yeterince büyük bir tören-meydanı temizlenmişti. İmparator, yüksek kürsüde Warmaster'ının yanında durdu ve aynı nefeste iki şey duyurdu: Horus en yüksek komutayı taşıyacaktı, ve Kendisi adını koymayacağı bir proje için Terra'ya dönüyordu. Onlarca yıldır O'nun yanında yürümüş olan Horus, geri kalanından fazlasını duymadı. Sessizliği kabul etti. Kendi ölçüsünde hâlâ iyi bir oğuldu.

Onu karanlığa kadar takip ederdim. Onu her yere takip ederdim.

— Horus'a atfedilen sözler, Sapkınlık'ın geç dönemlerinde

Davin'deki Yara

Anathame, İmparatorluktan daha eski güçler tarafından tanrı-eşdeğerlerini öldürmek için tasarlanmış kseno bir bıçaktı. Davin'in ayına, onu kaldıramaması gereken bir Davinite kültistin elinde geldi. Açtığı yara kapanmadı. Apothecary'ler onu yavaşlatamadı bile.

Sons of Horus'u, perişan, onu yerel kültün yılan-locasına götürmeyi kabul etti — Compliance sırasında bastırılan ve Word Bearers'ın First Chaplain'i Erebus tarafından sessizce restore edilen bir Davinite tapınağı. Loca, o doğmadan önce ona hazırlanmış bir tuzaktı. Günlerce Davinite'ler ve Erebus, ona warp-vizyonları döktü: babasının tanrılığa yükselişini, primarşların onurlandırılan eserlere indirgenmesini, henüz olmamış ve vizyonlar olmasaydı olmayacak bir ihaneti gösteren vizyonlar.

İyileşmiş halde kalktı. Locadan ne çıkardığını asla yozlaşma diye adlandırmadı. Anlayış dedi, ve gerçekten öyle düşünüyordu.

Sapkınlık

Sonra yaptığı, ağır ağır karar vermiş bir taktikçinin işiydi. Isstvan III, birinci sadakatleri kişisel olarak ona değil de İmparatorluğa olan kendi sadıklarının virüs-bombalaması'ydı — Sons of Horus, World Eaters, Death Guard, Emperor's Children. Bombalamadan sağ çıkanlar sokak sokak avlandı. Isstvan V, aynı bestenin ikinci hareketiydi: üç sadık Lejyonu, Iron Warriors, Night Lords, Word Bearers ve Alpha Legion kuvvetlerinin onca zamandır hangi tarafta olduklarını açığa çıkarmaya hazırlandığı bir gezegene çeken bir tuzak. Calth yandı. Prospero yandı. Signus Prime, Sanguinius'u neredeyse kırdı. Pluto düştü. Hain filo Sol'a yaklaştı.

Dış Solar savunma çatladığında galaksinin yarısı onun sancağının arkasındaydı ve diğer yarısı yalnızca İmparatorluk Sarayı'nda hattı tutup bekleyebilirdi. O artık kardeşlerinin en parlağı değildi. Hiçbirinin gördüğü en uzun gölgeydi.

Son Düello

Sarayın yıkılmakta olduğu saatte, İmparator tek başına Vengeful Spirit'e ışınlandı. Sanguinius ona ilk ulaştı; durdurma noktasına dek dövüştü ve orada öldü. İmparator geldiğinde, Horus O'nu da öldürdü — ya da farkın hayatta kalan hiçbir Apothecary'nin tam olarak anlamadığı fizyolojik incelikler içinde ölçülmesi gerekecek kadar yakın.

Sonra, o zafer anında, savunmasını düşürmesine izin verdi. İmparator'un onu gördüğünü gördü. İmparator'un geri tuttuğu merhameti ve onu nihayet salıvermenin bedelini gördü.

İmparator onu yok etti. Beden, ruh, ad — Kaos'un onu bir şehit olarak hiç diriltememesine yetecek kadar tam yok edildi. Bütün primarşlar arasında, sonu kesin olan tek kişi Horus'tur.

Galaksi yanacak kardeş. O'nun elinde yanmaktansa benim elimde yansın daha iyi.

— Horus'a atfedilen sözler, ölümünden saatler önce

Miras

Onun First Captain'i olan Abaddon, yıllarca mantosunu üstlenmeyi reddetti. Nihayet üstlendiğinde, Sons of Horus zırhını siyaha boyadı — yas için, durmayan savaş için. On bin yıldaki her Black Crusade, Abaddon'un babasının hatırasıyla yaptığı bir tartışmadır: Horus'un haklı olabileceği, kendisinin Warmaster'ın bitiremediğini bitireceği. On üç Sefer o tartışmayı bitirmedi. Yalnızca daha büyüğünü açtı.

İmparator, Horus'un O'nu öldürdüğü Sarayda taht'a oturuyor. On bin yıllık savaş, Anathame'in unutulmuş bir ayda açtığı yaranın yanıtıdır.