Gabriel Angelos

Haklı Olan Adam

Doğru olanı yapıp bunun için kendinden nefret edenlere özgü, hususi bir keder vardır. Gabriel Angelos bu kederi diğer adamların beylik tabancalarını taşıdığı gibi taşır — yakın, sürekli ve hazır. Gen-tohumu ve kuruluşu kendi üyeleri için bile bir muamma olan o gizemli Bölük Blood Ravens'ın kanatları altındaki dindar çiftçilerin tarım dünyası Cyrene'de büyümüş; dehşet karşısındaki sarsılmaz mizacı ve taktiksel sabrıyla tanınan bir yüzbaşı olmak üzere saflarında yükselmiştir.

Eğer sonradan olanlar yaşanmasaydı, onun adı Bölüğün eksik arşivlerindeki pek çok isimden yalnızca biri olacaktı. Cyrene'in inancı kesildi. Onu besleyen toprakta bir sapkınlık kök saldı ve yüzyıllarının geri kalanını tanımlayacak o seçim, görev kılığına bürünmüş olarak çıkageldi.

Cyrene'in Külü

Cyrene'deki kirlilik aleni bir türden değildi — boynuzlu lejyonlar, kan nehirleri yoktu. Bölük başka bir yere bakarken nüfusun içine sızan, ruhun yavaş yavaş baştan çıkarıldığı sinsi bir yozlaşmaydı. Çürüme anlaşıldığında artık sökülüp atılamaz durumdaydı. Dünyayı canlı bırakmak, ölümlülerin zayıflığından beslenen dört Kaos Tanrısı'na, Yıkıcı Güçler'e yozlaşmış milyonlarca ruhtan oluşan bir hasat bırakmak demekti.

Böylece yüzbaşı, hiçbir savaşçının söylemek için yaratılmadığı o emri dile getirdi. Kendi doğduğu topraklara Exterminatus'u — tüm gezegenin onaylı imhasını, her kıtayı cama çevirecek kadar büyük bir ateşi — çağırdı. Siklonik torpidoların düşüşünü izledi. Onu büyüten erkekler ve kadınlar çığlık çığlığa öldüler; o da buna izin verdi, zira alternatifi ölümden çok daha beterdi.

Emri ben verdim. Tetiği başka bir el çekmiş gibi davranarak onların anısına hakaret etmeyeceğim.

— Gabriel Angelos, Cyrene'in yanışı üzerine

Tartarus ve Maledictum

Tartarus dünyası, galaksinin ondan bir yas tutucu olarak değil, bir çekiç olarak korkmayı ilk öğrendiği yerdi. Blood Ravens, gezegeni acımasız yeşilderili yağmacılar olan Ork seline karşı savunmak için konuşlanmış, ancak aleni düşmanın altında daha sinsi bir düşmanın örüldüğünü fark etmişti. Sindri Myr adında bir büyücü — hain Space Marine'lerin en düzenbazı olan Alpha Legion'ın gizli bir ajanı — Tartarus'un kemiklerine gömülü bir emanetin peşine düşmüştü.

O emanet Maledictum'du; kadim anlaşmalarla bir taşa hapsedilmiş, bir hapishanenin aynı zamanda bir silah olduğu bir iblis. Sindri'nin planı mührü kırmak ve dışarı dökülen güçle yükselmekti. Angelos onu ölmekte olan dünya boyunca takip etti, büyücünün sunduğu fısıltılı baştan çıkarmaların her birini reddetti ve zincirlenmiş dehşet tamamen serbest kalmadan önce hem entrikacıyı hem de onun hırsını paramparça etti.

God-Splitter

Yumruğunda, Blood Ravens'ın Godsplitter dediği o daemonhammer durur — tam olarak adının vaat ettiği şeyi yapmak için dövülmüş bir emanet. Sıradan bir silah sadece bir iblisin ödünç alınmış etini kırarken, bu silah varlığı maddi boyuta bağlayan o ipi keser; onu, tüm Kaos'un sürünerek çıktığı saf ruh maddesinin cehennem boyutu olan Warp'a çığlıklar atarak geri sürgüne gönderir.

Onu iki eliyle, gösterişsizce, bir oduncunun bin kere kestiği bir ağacı devirdiği gibi savurur. Yüce İblisler onun kavisinin bir tiyatro olmadığını acıyla öğrenmişlerdir. Aurelia alt-sektöründeki uzun sefer boyunca onu, bir ruhun karşılaşabileceği en iğrenç düşmana, Nurgle veba tanrısının imparatorluklardan bile yaşlı, hastalıkla şişmiş o devasa çürüyen yarı-tanrılarından biri olan Great Unclean One Ulkair'e karşı savurmuştur.

Büyük Baba

Aurelia savaşı, Bölüğü on bin yıldır İmparatorluğu hırpalayan Kara Haçlı Seferleri'nin mimarı baş-hain Abaddon the Despoiler'ın savaş bandosu Black Legion'ın karşısına dikti. Dünyalar yandı; Blood Ravens geri alınan her mil için kan döktü. Ancak Angelos'un bir yüzbaşıdan efsaneye geçişi, Bölük Üstadı — kardeşliğinin yüce lordu, Büyük Baba — unvanını almasıyla tam da burada gerçekleşti.

Onun liderliği granitten bir yapıdır. Şiirle ilham vermez; en ağır bedeli çoktan ödemiş ve yürümeye devam eden adam olarak ilham verir. Bir yerleşim bloğunu ateş bombalarıyla yok etme emrinden ürken savaş-kardeşleri, bir zamanlar kendi anavatanını bombalayan ve bunun ona her şeye mal olmadığını bir an olsun iddia etmeyen adama bakarak kendilerini toparlarlar.

Sır Tutucular

Blood Ravens'ın bizzat kendisi onun cisimleştirdiği bir muammadır. Hiç kimse onların damarlarında hangi Primarch'ın kanının dolaştığını kesin olarak söyleyemez; İlk Kuruluş kayıtları kayıptır veya kasten silinmiştir ve sıra dışı sıklıkta ve güçteki psyker'lar olan librarian'ları, sırları kendi Bölüklerinden bile saklarlar. Angelos bu gizemi onu çözmeden yönetir, arşivlerin sustuğu yerde İmparator'a güvenir.

Onun inancı bir teselli değildir. Bazı şeylerin, arkalarından yas tutacak sağ kalanlardan çok daha değerli olduğu ve bir komutanın en kötü gününün evrenin ondan bunu kanıtlamasını istediği o gün olduğu yönündeki çelikten kesinliktir. Ondan istendi. O da cevap verdi. Cyrene'in külü, zırhının altında, kimsenin göremeyeceği ve onun da asla unutamayacağı yerde taşıdığı yegâne kanıttır.

Yine Yapardı

Büyük Baba'ya, sevdiği bir dünyaya o ateşi yeniden çağırıp çağırmayacağını, onu şekillendiren insanları yok edip etmeyeceğini sorun; hiç tereddüt etmeyecektir ve bu, onun dehşeti ve büyüklüğünün tamamıdır. Keder asla kalkmaz; o yalnızca kederin, yaşayanların karşılayabileceği bir bedel olduğuna ve lanetlenmenin ise öyle olmadığına karar vermiştir.

İşte bu yüzden, elinde çekiciyle, İmparatorluğun kanayan sınırının bir köşesinde, kendi cennetini cehenneme teslim etmektense onu yakmayı seçen bir adam olarak dayanmaya devam eder. Galaksi onun gibilerini nadir yaratır ve pek çoğuna ihtiyaç duymadığı için de minnettardır.

Bunu tekrar yapardım. Bu bir övünç değil. Her uyanık saatimde çektiğim bir cezadır.

— Gabriel Angelos, Blood Ravens Büyük Babası