Astorath the Grim

Kayıpların Kurtarıcısı

Sanguinius'un oğullarına yüklenen tüm görevler arasında, Astorath the Grim'in on bin yıldır taşıdığından daha karanlık olanı yoktur. O, melek primarch Sanguinius'un soyundan gelen Adeptus Astartes Bölüğü Blood Angels'ın Baş Chaplain'idir ve onun yetki alanı çok daha ötelere uzanır: aynı gen-tohumundan doğan her halef Bölük — Flesh Tearers, Angels Encarmine, Blood Drinkers, Lamenters — onun o amansız yetkisi altına girer. Meleğin bir oğlu kanındaki lanete yenik düştüğünde, Astorath gelir. Deliliğe hapsolmuş bir kardeşi barındıran o lanetli dünya her neresi ise sanki bir içgüdüyle oraya çekilmiş gibi davetsiz gelir; görevinden başka her şeyden yoksun, yapayalnız bir şekilde çıkagelir. İmparatorluk onu tüyler ürpertici tek bir unvanla tanır: Kayıpların Kurtarıcısı.

Kandaki Lanet

Astorath'ın avladığı lanet Black Rage'dir; bir Blood Angel'a, Sanguinius'un Terra Kuşatması sırasında baş-hain Horus'un ellerindeki ölümünü yeniden yaşatan o kalıtsal ıstırap. Öfkenin pençesindeki bir Astartes, dostu düşmandan ayıramaz hale gelir; kendisinin son saatindeki primarch olduğuna inanır, Vengeful Spirit'in üzerinde ölürken meleğin o son meydan okuyuşunu çığlık atarak haykırır. Böyle savaşçılar iyileştirilemez ve kendi savaş-kardeşlerinin üzerine salınamazlar. Uzun zaman önce Bölük, lanetlilerden oluşan bir oluşum olan, siyaha boyanmış ve mahkûmların o kızıl haçıyla işaretlenmiş Death Company'yi kurmuştur; delilik, mantıklarından arta kalanı yutmadan önce öfkelerini düşmana harcasınlar diye gönderilirler.

O bir savaşı yeniden yaşamaz. Bir tanrının ölümünü yeniden yaşar ve bundan uyanış yoktur.

— Sanguinary Priesthood'un ilmihalinden

Gözlerin Okunması

Düşmüş olanları yargılama yetkisi yalnızca Astorath'ın elindedir. Vurulmuş bir kardeşe ulaştığında, adamın gözlerinin içine bakar ve lanetin kesin derinliğini orada okur — fırtınanın altında o savaşçıdan bir kıvılcım sağ kalmış mıdır, yoksa Sanguinius'un ölüm çığlığından başka hiçbir şey kalmamış mıdır? Kendine hâlâ biraz hakim olabilen o azınlığa bir mühlet tanır. Geri kalanlara ise bırakılan tek özgürlüğü verir: bir kale-manastırın derinliklerinde zincirlenmiş, çıldırmış bir şey olarak yaşamaya devam etmenin o yavaş dehşeti yerine, Death Company arasında bir yer ve savaşta şanlı bir ölüm. O, bu merhameti herhangi bir kroniğin kaydedebileceğinden çok daha fazla dünyada gerçekleştirmiştir.

Executioner's Axe

Savaş onları yeterince çabuk almadığında, Kurtarıcı onları bizzat kendisi alır. Üzerinde kurtarılmış olanların isimlerinin kazılı olduğu, siyah adamantiumdan devasa, iki elli bir bıçak olan Executioner's Axe'i taşır ve ıstırabının başka bir serbestisi olmayan o kardeşlerin işini bununla bitirir. Bu, bir cinayet eylemi olarak sunulan bir sevgi eylemidir — bir Chaplain'in, meleğin artık kurtarılamayacak bir oğluna sunduğu o son hediye. Astorath bundan zevk almaz. Mask of Sanguinius'un primarch'ın kederini taşıması gibi, o da her bir ölümü kendi omuzlarında taşır ve kemikten bir tacın altındaki o zayıf yüzünün, yaşayan hafızada güldüğü görülmemiştir.

Ben meleğin son merhametiyim. Baltamı kaldırdığımda acın son bulacak — ve utancın da.

— Astorath the Grim, Lamenters'ın düşmüş bir kardeşine

Tek Figürde Merhamet ve Ölüm

Astorath, bir Sanguinary Yüksek Rahibi'nin kanatlarını ve yasın o siyah rengini giyer; bir meleğin kanatları şeklinde işlenmiş bir atlama roketiyle savaşa uçar, böylece serbest bırakmaya geldikleri, o son berrak anlarında alçalan kanatlı bir şekil — tam da dönüşmeye mahkûm oldukları primarch'ın bizzat imgesini — görürler. Çıldırmış bir kardeş için bu bir dehşet değil, bir kutsamadır. O, merhamet meleği ve ölüm meleğinin siyah zırhlı tek bir figürde katlanmış halidir ve Sanguinius'un oğulları onun gelişine hem kederle hem de minnetle bakarlar.

Sonsuz Nöbet

Astorath'ın bu yükü ne kadar süredir taşıdığını hiçbir kayıt kesin olarak belirtmez; bazıları Kurtarıcı unvanının aktarıldığını, diğerleri ise aynı acımasız figürün İsyan'dan sonraki o karanlık günlerden beri galaksiyi arşınladığını söyler. Hakikat ne olursa olsun o, Baal'ın binlerce yıllık Lordu Commander Dante'nin yanında tüm soyun en saygıdeğer figürlerinden biri olarak durur ve onun belirdiği yerde Bölük, lanetlilerin hasadının yeniden başladığını anlar. Sanguinius'un gen-tohumu yok olana dek nöbetini tutacaktır — laneti kardeşlerinin gözlerinden okuyacak ve meleğin ölürken oğullarına bıraktığı o yegâne özgürlüğü tekrar ve tekrar bahşedecektir.