Ynnead

Cesetlerden İnşa Edilen Tanrı

O, Aeldari'nin bugüne dek bilerek inşa ettiği yegane tanrıdır ve cesetlerden inşa edilmiştir. Ölen her Aeldari hiçliğe karışmaz; her birinin boğazında taşıdığı ruh-taşı, Slaanesh — Aeldari aşırılığından doğan ve onların ruhlarıyla beslenen Kaos tanrısı — onu yutmasın diye tam ölüm anında ruhu içine çeker. Hasat edilen bu ruh, her Craftworld'ün kemiklerine işlenmiş wraithbone ağı olan ve ölülerin devasa bir kolektif hafıza olarak mırıldanmaya devam ettiği Infinity Circuit'a, yani evine taşınır. Katledilenlerin o okyanusundan, on bin yıl boyunca yavaş yavaş yeni bir bilinç pıhtılaşıyor. Ulthwé kâhinleri ona, bir isme yanıt verebilmesinden çok önce ismini bahşettiler: Ynnead, Ölülerin Tanrısı, Slaanesh'in Çöküş'te yuttuğu panteonun son çocuğu.

O, kendisine ibadet edenleri toplamaz. Ölüleri toplar ve en nihayetinde hepimiz onunuz.

— Spiritseer ağıdı, Craftworld Iyanden

Merhametsiz Kehanet

Kehanet kesin ve merhametsizdir. Aeldari yaşadığı sürece Ynnead doğamaz, çünkü yaşayanlar onu tamamlayan tek şeyi ondan esirgemektedir: ölümlerini. Iyanden ve Biel-Tan'ın Craftworld eldar'ı, onun ilk tam nefesini ancak türlerinin sonuncusu düştüğünde, her bir ruh-taşı aynı anda Infinity Circuit'a teslim edildiğinde ve ırkın tüm hafızası uyanan tek bir zihne döküldüğünde alacağını öğretir. O nihai anda Ynnead bütünüyle yükselir ve 31. binyılın şafağından beri Aeldari ruhlarını avlayan yiyici Slaanesh'e dönerek onu yok eder. Bu, yok oluşla satın alınan bir kurtuluştur — ancak kurtarılacak kimse kalmadıktan sonra gelen bir kefaret.

Yeniden Doğanlar Kültü

Halkının tamamı mezarın dolmasını beklemeye niyetli değildir. Yeniden Doğanlar kültü, yani Ynnari, tanrının erkenden uyandırılabileceğine inanır — art arda gelen yeterli sayıda ölümün, Infinity Circuit'ı besleyen hem canlıların hem de ölülerin, galaksiyi Aeldari'den tamamen boşaltmadan onu uyandırabileceğini savunurlar. Onların peygamberi, Ynnead'in Elçisi Yvraine'dir; Commorragh'ın dövüş çukurlarında katledilmiş ve Uyanış Gecesi'nde, uyanmakta olan tanrının bir parçasının onun soğuyan kafatasına tek bir kelime fısıldamasıyla kendi ölümünden geri sürüklenmiş bir gladyatris: Kızım. Artık onun mırıltısı Yvraine'i asla terk etmez. Onun yürüdüğü yerde ölüler kıpırdanır; katledilmiş olanları eşiğin gerisinden çekip alabilir ve Craftworld savaşçılarını, Drukhari korsanlarını ve Harlequin topluluklarını tek bir sancak altında birleştirebilir; bu, parçalanmış Aeldari'nin Çöküş'ten bu yana başaramadığı bir ittifaktır.

Yncarne

Ynnead, Yvraine aracılığıyla savaş alanına uzandığında, çalınmış ruhlardan bir beden giyer: Yncarne, Ynnead'in Avatarı. Ölümün en yoğun olduğu yerde bir araya gelir, bir cesedin üzerindeki kırağı gibi ruh-akışından yoğunlaşır; Cronesword Vilith-zhar ile dövüşen, ateş ve kederle taçlanmış, kule gibi yükselen hayalet bir figürdür. Savaşa yürüyerek gitmez; savaşın tam içinde belirir, bir şampiyonun öldüğü andan filizlenerek doğar ve bir an sonraki ölüme karışarak kaybolur. Aeldari için bu, tanrılarının yarattığı en güzel ve en dehşet verici şeydir — kurtuluşlarının yürümeye başladığının ve düşenlerin kemikleri üzerinde yürüdüğünün bir kanıtı.

O katliama gelmedi. O, katliamın yüz bulmuş haliydi.

— Webway kapısındaki Yncarne üzerine, bir Harlequin Shadowseer'a atfedilen kayıt

Uyanış Üzerine Çatışma

Ortodoks Craftworld'ler bu girişimin bütününe güvensizlikle yaklaşır. Farseer Eldrad Ulthran ve Ulthwé meclisleri, ölüler tanrısını kasıtlı bir katliamla uyandırmanın Slaanesh'e yalnızca daha zengin bir ziyafet sunabileceği veya daha kötüsü, yarı-doğmuş bir Ynnead'in Infinity Circuit'ın rahminde çarpık büyümüş bir ölüm tanrısı olarak şekilsiz kalabileceği konusunda uyarır. Yvraine ise alternatifin, wraithbone salonlarında oturup yüzyıllar boyunca ırkın kendi yavaş kederinden ölmesini beklemek olduğunu söyleyerek cevap verir. Aynı kehanetin bu iki farklı okuması arasında Aeldari usulca ikiye bölünmektedir, her ne kadar her iki grup da varılacak hedef konusunda hemfikir olsa da.

Geceye İhtiyaç Duyan Bir Gündoğumu

Ynnead'in ne olduğunu ifade etmenin daha nazik bir yolu yoktur. O, halkının ancak var olmaktan çıkarak kavuşabileceği bir tanrıdır — önce gecenin mutlak olmasına ihtiyaç duyan bir gündoğumu. Düşen her Aeldari, ruh-taşlarındaki koroya eklenen bir ses daha, uyanışa yaklaşan bir nefes daha demektir. Yas içindeki bu tür, şimdi, her açıdan tam olarak son gibi görünen bir kurtuluşun uzun gölgesinde yaşamaktadır. Kanlı-Elleri olan Khaine'den korktular; Ynnead'in ise hakkıyla yasını bile tutamazlar, çünkü o yasın kendisinden yapılmıştır ve henüz bunu duyacak kadar orada değildir.