Vaul

Demirci

Vaul; Aeldari'nin zanaat, ocak ve sabırlı yapım tanrısıydı. Pantheonun demircisi — Khaine'in Suin Daellae'si dışında tanrıların kullandığı her silah Vaul'un örslerinde yapıldı. Diğer tanrılarla ilişkisi başından beri gergindi, çünkü gerisi, onun sabırlı ölçütlerine göre, dengesiz aptallardı.

Topaldı; daha yaşlı tanrıların zincirleri onu, çoktan unutulmuş bir ihlal için ceza olarak bağlamıştı ve zincirler ona yapmak için ihtiyacı olan zamanı verdi. Mitik kayıt bunu hem ceza hem armağan olarak sunar.

Yüz ve Bir

Merkezi Vaul mitosu, Khaine ile yaptığı pazarlıktır. Khaine, ilk Aeldari kralı ve Vaul'un dostu Eldanesh'i öldürdükten sonra Vaul tazminat talep etti. Khaine imkânsız bir bedel istedi: her biri Khaine'inkinden büyük yüz kılıç. Vaul yüz kılıç dövdü, bir eksik kaldı ve takas anında Khaine'in fark etmemesini umarak sıradan bir ölümlü silahı olan yüz birinci kılıcı dövdü.

Khaine fark etti. Vaul'u kendi sahte kılıcıyla öldürdü. Yüz Kılıç galaksiye dağıldı. Bazıları binyıllar boyunca Aeldari Farseer'leri tarafından hâlâ toplanıyor.

Bir demircinin son yalanı, çocuklarına bir gün daha satın alan yalandır.

— Vaul hakkında Aeldari atasözü

Düşüş

Slaanesh ortaya çıktığında mitik kronolojide Vaul zaten ölüydü. Ama örslerinde, ocaklarında ve Yüz Kılıcı'nda kalmaya devam eden ruh-formu, pantheonun geri kalanıyla birlikte Slaanesh tarafından yutuldu. Yüz Kılıç'ın kendisi kaldı — nesnelerdi, ruh değil — ve Aeldari tarihi boyunca kalıntı silahlar olarak dolaşmaya devam ediyor.

Bulunan her Kılıç onu kurtaran Craftworld tarafından adlandırılır. Her biri, Vaul'un içine koyduğu sabırla öldürür.

Wraithbone

Aeldari'nin wraithbone'a — Craftworld'lerin, silahların ve Wraith yapılarının büyütüldüğü psiko-tepkili materyale — hâkimiyeti, pantheonun öğretisine göre Vaul'un zanaatının mirasıdır. Modern M42'de wraithbone'u şekillendiren Bonesinger'lar, onun çıraklarının ruhsal torunlarıdır. Disiplin bir sanayi değil, kutsal bir ayin olarak görülür.

Düşüş-Öncesi Konum

Vaul'un Aeldari panteonu içindeki Düşüş öncesi konumu, bütünüyle üretime ve zanaata dayalıydı. Panteonun demirci tanrısı olarak bilinen Vaul, tüm teçhizat ve üretim ihtiyaçlarının sorumluluğunu tek başına üstlenmişti. Bu makam hayati bir öneme sahipti; çünkü panteonun düzeni, başka hiçbir tanrının sağlayamayacağı devasa bir üretim gücüne dayanıyordu. Düşüş öncesi kadim kayıtlarda Vaul'un varlığı, "panteonun omurgası" olarak nitelendirilirdi.

Vaul'un Düşüş öncesindeki çalışma biçimi son derece bireyseldi. Görevlerini başkalarına devretmek yerine, panteonun ihtiyaç duyduğu her üretimi bizzat kendi elleriyle gerçekleştirdi. Bu durum panteonun tüm tarihi boyunca böyle devam etti; Vaul, tanrıların ihtiyaç duyduğu hemen hemen her mühim yadigarı şahsen döverek yarattı. Bu yöntem eşsiz bir verimlilik sağladı. Düşüş öncesi çağda panteonun sahip olduğu bu kudret, sonraki hiçbir Aeldari yapısının tekrar ulaşamayacağı kadar yüksek bir seviyedeydi.

Topal Demirci

Günümüze ulaşan Düşüş öncesi Aeldari kayıtları, Vaul'u tasvir ederken onun fiziksel bir kusuruna sıkça vurgu yapar. Neredeyse her kadim belgede Vaul'dan "topal demirci" olarak bahsedilir. Aeldari teolojisine göre bu sakatlığın kökeni, panteonun bitmek bilmeyen üretim taleplerini karşılarken ödediği ağır bedele dayanır. Vaul, diğer tanrıların üstlenmekten kaçındığı o ağır ve acımasız zanaat yükünü çekerken kalıcı fiziksel yaralar almıştır.

Bu topallığın derin teolojik anlamları vardır. Vaul'un bedensel kusuru, Aeldari inanç sisteminin temel taşlarından biri haline gelmiştir. Onun sakat kalması, panteonun ihtiyaçları uğruna yaptığı büyük fedakarlığın somut bir kanıtı olarak yorumlanır. Bu yorumlama, panteonun tüm tarihi kayıtlarında değişmeden kalmıştır. Günümüzde ise Düşüş sonrası dönemi yaşayan Craftworld halklarının dini ritüellerinde ve inançlarında aynı saygıyla yaşamaya devam etmektedir.

Slaanesh Kaybı

Vaul'un Düşüş dönemindeki akıbeti, Aeldari teolojik kayıtlarında katı bir gizlilikle korunur. Hayatta kalan panteon belgelerine göre Vaul, Düşüş felaketi sırasında Slaanesh tarafından yutulmuştur. Bu hazin son, diğer tüm panteon figürlerinin yaşadığı yıkımla aynıdır; yalnızca Khaine bu durumun dışında kalmış ve Cegorach kısmen kurtulabilmiştir. Vaul'un nasıl yok edildiğine dair detaylar büyük bir sır olarak saklanır. Aeldari Farseer konseyi, panteon figürlerinin düşüşüne dair hiçbir ayrıntıyı halkla paylaşmamıştır.

Vaul'un kaybı, Aeldari toplumunda telafisi imkansız bir hasar bırakmıştır. Panteonun devasa üretim kapasitesi, Düşüş sonrasında bütünüyle yitirilmiştir. Türün görkemli zanaat yeteneği, Düşüş öncesindeki Vaul'un kudretine kıyasla çok daha küçük ölçekli işler çıkaran Bonesinger loncalarının omuzlarına kalmıştır. Bu yeni sistem işlevsel olsa da oldukça yetersizdir. Hayatta kalan Craftworld'ler, Vaul'un çağındaki o efsanevi üretim kudretine bir daha asla erişememiştir.

Wraithbone Mirası

Günümüze ulaşan hemen her Aeldari Craftworld'ünün temeli olan kadim Wraithbone materyali, bizzat Vaul'un mirası olarak kabul edilir. Wraithbone'un benzersiz doğası Düşüş öncesi pantheon döneminde bizzat Vaul tarafından işlenmiştir. Bu materyal fiziksel müdahalelerle değil, yalnızca psişik bağlarla şekillendirilir ve tepki verir. Düşüş sonrası çağda ise Wraithbone şekillendirme sanatında ustalaşan Bonesinger locaları sayesinde bu mucizevi materyal nesilden nesile aktarılabilmiştir.

Wraithbone mirası, hayatta kalan Aeldari ırkının varlığını sürdürebilmesi için hayati bir öneme sahiptir. Günümüzdeki devasa Craftworld'ler bütünüyle Wraithbone'dan inşa edilmiştir. Irkın kullandığı zırhlar, silahlar ve savaş araçları da yine bu madde üzerine kuruludur. Bu kadim miras, Düşüş sonrasından bugüne dek bir gelenek halini alarak bozulmadan korunmuştur. Farseer'ların ortak kanaatine göre; Aeldari ırkı on bin Terran yılı süren yıkıma ve çöküşe rağmen hala evrende tutunabiliyorsa, bunun tek sebebi Wraithbone'un sağladığı bu eşsiz dayanıklılıktır.