Isha

Ana

Isha, Avcı Kurnous'un karısı ve Aeldari'nin ana-tanrıçasıydı. Şifayı, bereketi, canlı varlıklar arasındaki bağı ve (bazı Craftworld kayıtlarında) genç bilinçli türlere şefkati temsil ediyordu. Yumuşaklığı, mitik kronolojide onu Khaine ve daha sert savaş tanrılarıyla çatışmaya sürükledi.

Asuryan'ın yasağına karşın dili insanlığa öğretti. Bu nedenle Asuryan onu sürgüne yolladı. O sürgün anındaki gözyaşları, Aeldari şiirine göre, hiç ağlamış olan her dünyaya düşen çiy tanesidir.

Tutsak

M30'da Slaanesh ortaya çıktığında, Asuryan'ı tüketmeden önce Isha ile Kurnous'u aldı. Her iki tanrı da çalınıp tutuldu — Kurnous hemen yutuldu, Isha sağ tutuldu. Nurgle, Kaos-içi diplomasinin nadir anlarından birinde, onu Slaanesh'in sarayından kurtarıp kendi Bahçesi'ne getirdi; orada onu, salgın kazanının üzerine durmadan ağlayan bir tutsak olarak tutuyor.

Gözyaşları, Nurgle'ın icat ettiği her hastalığın panzehridir. O da kazanı içip hastalıklarını onun şifalarına karşı yeniler. Döngü hiç sona ermedi.

O onun için ağlar. O onun için ağlar. Bahçe büyümeye devam eder.

— İmparatorluk xenos-teolojisi parçası

Gözyaşları

Isha zaman zaman Aeldari'ye ve daha nadiren başka türlere gözyaşlarıyla şifalar fısıldar. İmparatorluk Magos Biologis kayıtları, ölümlü bir nedenle açıklanamayan, ansızın son bulan en az üç gezegensel salgın patlamasını doğruluyor — soruşturmacılar şifa devreye girmeden kısa süre önce her etkilenen sektörde Aeldari faaliyeti olduğunu kayda geçirdi.

İmparatorluk Engizisyonu bu olayları resmi olarak tanımıyor. Onları inceleyen xenos-tarihçileri özelde bunlara Gözyaşları diyor.

Modern Anma

Bugün Aeldari'nin çoğu Isha'ya kıt dua eder — doğrudan dua, Nurgle'ın dikkatini duacıya çekme riski taşır. Şafak tanrısı Ynnead'a dayanan Ynnari hareketi, Isha'nın bir gün kurtarılabileceğine ima eden hikâyelerin yavaş kampanyasını başlattı. Yvraine bu kampanyanın bir doktrin mi yoksa bir umut mu olduğunu söylemekten kaçınıyor.

Asıl Alan

Düşüş'ten önce Isha'nın portföyü organik yaşamın tüm kapsamıydı — şifa, üreme, doğurganlık, Aeldari biyolojik döngüsünün yenilenmesi. Düşüş öncesi Aeldari pratiğinde, Asuryan'dan sonra en çok dilek edilen tanrıydı; her Aeldari aile ocağı ona bir tapınak bulundururdu, her Aeldari tıp eğitimi ona yapılan dualarla başlardı, her Aeldari tarım sezonu onun çağrısıyla açılırdı.

Tapınakları, halka kalıcı olarak açık olacak şekilde tasarlanmış tek Aeldari dini yapısıydı. Düşüş geldiğinde tapınakları, Slaanesh-dokunmuş kalabalık tarafından ilk yağmalananlardı. Aeldari hayatta kalanlar onları yeniden inşa etmedi. Kültürel boşluk modern Aeldari pratiğinde acı bir şekilde hissedilir.

Bahçe

Isha'nın Nurgle'ın bahçesindeki esareti, hayatta kalan Aeldari ve Engizisyon kayıtlarına göre, Düşüş sonrası döneminin en uzun süredir devam eden teolojik durumudur. Slaanesh, Aeldari pantheon'unun çoğunu tükettikten sonra Isha'yı Nurgle'a hediye olarak verdi — kısmen yeni doğan pantheon diplomasisinden, kısmen Nurgle istediği için.

Nurgle, Isha'yı o zamandan beri bahçesinde tutmuştur. Bahçenin mekanikleri onun lehine çalışır: Isha orada ölemez, çünkü Nurgle'ın alanı hastalık ve çürüme krallığıdır ve Isha'nın portföyü çürümeye direnen yenilenmedir. İki işlev birbirini iptal eder ve Isha'yı tutsak ama işler bırakır. O bahçenin veba-çocuklarını iyileştirir. İyileştirilen veba-çocuklar Nurgle'ın armağanlarını yaymak üzere gerçek-uzaya geri gönderilir. Döngü devam eder.

M42'de Gözyaşları

Isha'nın ölümlü hedeflere — genellikle bir şekilde kayıtsız yollarla warp-sesine duyarlılık geliştirmiş İmparatorluk Apothecary'leri ve Mechanicus genetor'ları — fısıldadığı öğretiler, M42 döneminde belgelenmiş tıbbi ilerlemeler üretmiştir. Örüntü tutarlıdır: alıcı bir ağlama rüyası yaşar; rüyada belirli bir teknik talimat alır; uyandığında onu uygular.

Talimatlar, daha önce iyileştirilemez veba varyantları için tedaviler içermiştir; bunların arasında Nurgle'ın özellikle Isha'nın ona karşı öğretme kapasitesini test etmek için tasarladığı üç varyant da vardır. Nurgle bunu eğlenceli bulur. Isha devam eder. Bu olayları Farseer ağları aracılığıyla izleyen Aeldari, bunları türün esir tanrıların bile özgür irade koruyabildiğine dair tek umut kaynağı olarak görür.