Astronomican

Tahttan Yakılan Bir Lamba

İmparatorluğun yıldızları arasındaki seyahat gerçek uzayda gerçekleşmez. Gemiler, mesafelerin çöktüğü ve zamanın tuhaf aktığı kargaşa dolu paralel bir boyut olan Warp'a dalarlar — ve orada, bir rehber olmadan bir gemi sonsuza dek sürüklenebilir veya paramparça olabilir. Astronomican o rehberdir: gemilerin evlerinin yolunu bulabilmeleri için İnsanlığın beşik dünyası Terra'dan Warp'ın içine yanan psişik bir sinyal.

Onun kaynağı, İnsan ırkının ölümsüz efendisi, Terra'daki Imperial Palace'ın içindeki Golden Throne'da defnedilen İnsanlığın Tanrı-İmparatoru'dur. Zihni o kadim cihazdan bir delilik denizinde sabit bir ışık noktası olarak dışarı yansıtılır. Sinyalin ulaştığı yerde seyahat mümkündür. Kesildiği yerde ise boşluk içine giren herkesi yutar.

O bizi görmez. O lambanın kendisidir, lambacı değil. Biz onun ışığıyla yön buluruz ve O yanmaya devam eder.

— Navigator House Belisarius, eğitim ilmihali

Yanan Koro

İmparator, ışığını galaksinin ötesine tek başına fırlatamaz. Bu emek, Warp enerjisini yönlendirme gibi tehlikeli bir yetenekle doğmuş on bin psişikten oluşan sürekli bir koroyu sürdüren, Adeptus Astra Telepathica'nın bir tarikatı olan Adeptus Astronomica ile paylaşılır.

Taht'ın altındaki kademeli odalarda dizili bu ruhlar, psişik özlerini fenere dökerler; İmparatorun iradesini galaksinin ucuna taşıyana kadar yükseltirler. Bedeli korkunçtur. Koroya bağlanan bir psişik kuruyana kadar sıkılır: birçoğunun içi boşalır ve saatler içinde can verir, akılları bu baskı yüzünden söner. Her gün yaklaşık bini tüketilir. Onların yerini psişik öşür alır — on bin dünya üzerinden toplanan ve Engizisyonun Kara Gemilerinde Terra'ya taşınan gizli yeteneklerin hasadı.

Mumu bir kez yakmayız. Onu, galaksi kararana kadar, ruh ruh, saat saat besleriz.

— Astronomica'nın Efendisi, atfedilmiş

Onun Işığıyla Yön Buluruz

Eski Terra'nın bir denizcisi yönünü kutup yıldızıyla bulurdu. Üçüncü, psişik bir gözle Warp'ı algılayabilen yegane kişiler olan Navis Nobilite'nin mutant pilotları İmparatorluğun Navigator'ları da aynısını yapar. İmmaterium'un gelgitlerine bakarak Astronomican'a sabitlenirler ve yönlerini kaybetmeden fırtınayı aşarak ona göre bir rota çizerler.

O ışığın pratik sınırı, İmparatorluğun pratik sınırını çizer. Terra'dan yaklaşık elli bin ışık yılı uzaklıkta sinyal incelerek yok olur. Ötesinde, hiçbir Navigator'ın yelken açmayacağı ve hiçbir astropatik mesajın ulaşmadığı karanlık ve kanunsuz diyarlar yatar. İnsan egemenliğinin haritası, aslında İmparatorun lambasının hala parladığı yerlerin haritasıdır.

Karartmanın Uzun Gecesi

Sonra Büyük Yarık — 42. Binyılın şafağında Cadian Gate düştüğünde ve Cadia gezegeni parçalandığında gerçeklikte açılan galaksi çapında bir yara olan Cicatrix Maledictum — geldi. Bu yara İmparatorluğu adeta ikiye böldü ve galaksinin devasa kesimlerinde fener tamamen boğuldu.

Bu Noctis Aeterna'ydı, Karartma: Astronomican'ın ardı ardına gökyüzünden tamamen silindiği veya söndüğü bir dönem. Bütün sektörler mahsur kaldı, dünyaları yardım gönderme veya çağırma yolu olmadan başıboş bırakıldı; sessizlik içinde açlığa, yanmaya veya Baş Düşman'a düşmeye terk edildiler. İmparatorun ışığının hala dayandığı yerlerde, filolar ona boğulan bir adamın direğe tutunduğu gibi sarıldılar. Sinyal nihayet tekrar dengelendiğinde, yeniden ortaya çıkan İmparatorluk daha küçük, daha tekinsiz bir şeydi — ve karanlıkta yol alan her yüzbaşı onun kaybının tam olarak ne anlama geldiğini biliyordu.