The Battle of Tallarn

Cama Dönüşen Bir Bahçe

İsyan ona ulaşmadan önce Tallarn, İmparatorluğun sessiz bir mücevheriydi — otlaklar, teraslı tarlalar ve komşu bir düzine sistemi beslemeye yetecek kadar suyla dolu verimli bir dünya. Kesinlikle önemli olana kadar hiç kimse için önemli değildi. M31'de, Savaş Ustası Horus Uzay Denizcisi Lejyonlarının yarısını İmparatora karşı kışkırtırken hain Primarch Perturabo, kuşatma ve acımasız muhasara sanatının ustaları olan IV. Lejyon Iron Warriors'ı Tallarn'ın yörüngesine getirdi. Karaya inmedi. Müzakere etmedi. İmparatorluk cephaneliğindeki en yasaklı silah olan life-eater virüsü bombardımanının yüzeye yağmasını emretti.

Saatler içinde bahçeler öldü. Virüs tüm organik maddeleri, toprağı ve eti aynı şekilde yuttu, ardından yozlaşmış atmosferi tutuşturdu. Şehirler küle, okyanuslar zehre dönüştü ve Tallarn'ın milyarlarca insanının büyük kısmı oldukları yerde can verdi. Eskiden canlı olan bu dünya artık zehirli bir bulut gökyüzünün altına mühürlenmiş gri bir toz mezarıydı.

Bir dünyayı kırmaya geldik. Dünyanın reddedeceğini beklemiyorduk.

— bir Iron Warriors kuşatma yüzbaşısına atfedilmiştir, Tallarn cephesi, M31

Tozun Altındaki Sağ Kalanlar

Perturabo sessizlik bekliyordu. Bunun yerine, güçlendirilmiş sığınakların ve gömülü cephaneliklerin derinliklerinde Tallarn'ın savunucuları hayatta kalmıştı. Virüs yeraltında mühürlenmiş olanlara ulaşamamıştı — ve tarımsal olduğu kadar endüstriyel bir dünya da olan Tallarn, tam da böyle bir savaş gününe karşı binlerce zırhlı savaş aracı stoklamıştı.

Bunu izleyen olaylar IV. Lejyon'un her hesabına meydan okudu. Zehirli hava piyade savaşını neredeyse imkansız hale getiriyordu; hiçbir asker mühürlü bir gövdenin dışında nefes alamazdı. Böylece hayatta kalanlar ölü dünyanın izin verdiği tek yolla savaştılar — tanklarının içinden. Mürettebat araçlarının içinde yaşadı, yedi ve öldü; kabin havası filtrelenip yeniden solunuyor, kapaklar ölümcül toza karşı kaynaklanıyordu. İmparatorluk savunucuları yönlendirilmiş bir kalıntı olarak değil, gezegenlerinin mezarından yükselen, Perturabo'yu soykırımla ödediği o kolay fetihten mahrum bırakmaya kararlı zırhlı bir ordu olarak ortaya çıktılar.

Tarihteki En Büyük Zırhlı Savaş

Tallarn'ın toz denizleri boyunca patlak veren savaş, galaksinin kaydettiği en büyük tank çarpışması oldu. Yüz binlerce zırhlı araç — Leman Russ muharebe tankları, Predator'lar, Land Raider'lar, süper ağır Baneblade'ler ve unutulmuş depolardan sürüklenip çıkarılan kadim savaş makineleri — sesi ve görüşü yutan zehirli bir çorak arazide birbirine girdi.

Milyonlarca asker o gövdelerin içine mühürlenmiş halde körlemesine sarmal zehirli sisin içinde savaştı, işaretler ve gömülü yolların hafızasıyla yönlerini buldular. Kollar uyarı yapmadan karanlıkta çarpıştı. Enkazlar kalelere dönüştü; kül tepeleri binlerce kişinin elinde tutmak için öldüğü yüksek rakımlı arazilere dönüştü. Ön cephe yoktu, sadece IV. Lejyon'un kuşatma doktrininin basitçe gelmekten vazgeçmeyen bir düşmanla buluştuğu çalkantılı bir çelik denizi vardı.

Burada ufuk yok, sadece demir, toz ve karanlıktaki bir sonraki silah parlaması var.

— Tallarn zırhlı kolundan kurtarılan vox parçası

Perturabo'nun Yanılgısı

Demirin Efendisi (Lord of Iron) olarak anılan Perturabo, İsyan'ın yüce kuşatma ustasıydı — Imperial Palace'ın savunmasını Terra yanmadan çok önce soğuk hayal gücünde moloz yığınına çeviren Primarch'tı. Tallarn bu dehanın hızlı ve acımasız bir göstergesi olmalıydı. Bunun yerine dikkatini ve malzemesini amaçladığından çok daha uzun süre tüketen bir bataklığa dönüştü.

Savaş, sektörün dört bir yanından takviye güçleri çekti. Sadık kurtarma güçleri dalgalar halinde geldi, meydan okuma haberi yayıldıkça ölmekte olan dünyaya doğru huni gibi akan Imperial Army alayları ve zırhlı bölükleri ulaştı. Perturabo'nun bir infaz olarak tasarladığı şey, kendi zehirlediği bir arazide yıpratma savaşına dönüşmüştü — ve yıpratma, Iron Warriors'ın bile kanının son damlasına kadar emilebileceği tek savaş biçimiydi. Demirin Efendisi gezegeni kırmıştı; gezegen ise bu yıkıntısı içinde onun için kırılmayı reddediyordu.

Kül Cinsinden Bedel

Hiçbir defter Tallarn'ı tam olarak açıklayamaz. Daha tek bir mermi bile ateşlenmeden önce, açılış saatlerinde virüs tarafından katledilen ölülerin sayısı milyonları bulmuştu. Ardından gelen zırhlı savaş kendi kasvetli bedelini ekledi — yanan gövdelerde gömülü kalan mürettebat, sisin içinde yok edilen kollar, çöken toksik kül tepelerinin altında kaybolan bütün formasyonlar.

Iron Warriors nihayet geri çekildiğinde, geride bir daha asla yeşil yapılamayacak bir gezegen bıraktılar. Atmosfer ölümcül kaldı; toprak ölü kaldı; yüzey, on bin tankın paslanan karkaslarının yavaş yavaş griye battığı, zehirli tozdan oluşan kalıcı bir çöle dönüştü. Tallarn bir dünya olarak varlığını sürdürdü, ancak sadece zar zor ve sadece İsyan'ın neyi harcamaya istekli olduğuna dair bir anıt olarak. Direnişi ona her şeye mal olmuştu, Perturabo'nun almaya geldiği tek şey hariç — teslimiyeti.

Çöl Akıncıları

Zehirli tozun içinden, İsyan'ın kendisinden çok daha uzun süre ayakta kalacak bir miras yükseldi. Tallarn'dan sağ kurtulanlar — ve harap olmuş dünyaya tutunan zorlu, iyileşmiş yerleşim yerlerinde yetişen nesiller — Astra Militarum'daki en saygın hafif zırhlı ve çöl savaşı alayları olan Tallarn Desert Raiders oldular.

Hepsini öldürmeye çalışan bir gezegen tarafından dövülen Akıncılar, Tallarn'ın dersini daha geniş galaksiye taşıdılar: o zırh, sabır ve ölmeyi reddetmek hain bir Primarch'ı bile boyun eğdirebilir. On bin yıl boyunca alayları, atalarının memleketlerinin mezarında öğrendiği aynı disiplinli, hızlı, gövdesi aşağıda savaşan tarzda savaşarak İmparatorluğun en ölümcül toz dünyalarına ve çekişmeli çorak topraklarına konuşlanacaktı. Düşenlerin adlarının kaybolmasından çok sonra bile toz hatırladı — ve tozun içinden İmparatorluk, bir daha asla hazırlıksız yakalanmayacak askerler yarattı.

Dünyamız katledildi. Biz o dünyayı hatırlamak için külün içinden sürünenleriz.

— Tallarn Desert Raiders amentüsü