The Plague Wars

Sapkınlık Sonrası Mortarion

Horus Sapkınlığı ve Terra Kuşatması'nın felaketle sonuçlanmasının ardından Mortarion, Dehşet Gözü'nün kaotik derinliklerine kaçtı. Parçalanmış Lejyonunu warp'ın çürüyen kucağına sürükleyerek, kendi acı dolu ruhunun zehirli bir yansıması olan Veba Gezegeni'ni inşa etti. Nurgle'ın İlk Müridi ve bir İblis Primarch olarak yükselen Ölümün Efendisi, İmparator'un zorbalığını Veba Tanrısı'nın korkunç canlılığıyla takas etmişti. On bin yıl boyunca Mortarion, immaterium'daki hastalıklı bahçelerini büyüterek galaksinin daha geniş çaplı çatışmalarından büyük ölçüde uzak kaldı.

Emri altındaki lordlar Vraks ve Cadia gibi dünyalara dağınık akınlar düzenlerken, Mortarion gerçek gücünü büyük bir sefere adamaktan kaçındı. İmparatorluk çürürken tahtında kara kara düşünüp zamanını bekledi. Kırk birinci binyılın şafağında Cicatrix Maledictum'un yırtılması, nihayet aradığı o büyük felaketi sağladı. Büyük Yarık galaksiyi warp enerjileriyle doldurarak Terra'nın egemenliğini parçaladı ve sayısız sektörü dehşet verici bir tecride sürükledi.

Ancak İblis Primarch'ı sürgününden asıl çıkaran şey, derinden kişisel bir kin oldu. Roboute Guilliman'ın mucizevi dönüşü, Mortarion'un içindeki uykuda olan zehirli nefreti uyandırdı. Mortarion için İntikamcı Oğul, her zaman Codex Astartes'in diktatörce kibrini, yani İmparator'un yalanları kadar nefret ettiği o katı, aristokrat tiranlığı temsil etmişti. Binlerce yıl sonra ilk kez Dağılmış Death Guard'ı bir araya getiren Mortarion, gözlerini Ultramar'ın parlayan mücevherine dikti.

Kardeşim, yokluğunda çürümüş bir galaksiye uyanıyor. Gelin ona babasının yıkılmakta olan imparatorluğunun gerçek şeklini gösterelim.

— Mortarion, filonun ayrılışından önce Typhus'a seslenirken

Diriliş Tetikleyicisi

Roboute Guilliman'ın Archmagos Belisarius Cawl ve Ynnari elçisi Yvraine tarafından Macragge'da uyandırılması, geç dönem İmparatorluğu tanımlayan bin yıllık durgunluğu paramparça etti. Bu eşsiz olay warp'ta yankılanarak her karanlık varlığın öfkesini üzerine çekti, ancak hiçbir varlık bu hakareti Mortarion kadar derinden hissetmedi. Sadık kardeşinin dirilişi, hassas kozmik dengeyi bozarak İmparatorluğun soyut çöküşünü somut, ideolojik bir savaş alanına dönüştürdü.

Guilliman geçmişin yasını tutarak vakit kaybetmedi ve parçalanmış Imperium Sanctus'u yeniden düzenlemek için derhal Indomitus Haçlı Seferi'ni başlattı. Bu kapsamlı askeri canlanma, Mortarion'a hem dayanılmaz bir provokasyon hem de benzeri görülmemiş bir fırsat sundu. Büyük Yarık, Beş Yüz Dünya genelindeki Astropatik iletişimi tamamen kesmiş ve Guilliman'ın krallığını savunmasız bırakmıştı. Mortarion, Veba Gezegeni'nde aylar harcayarak kardeşinin lojistik kör noktalarını titizlikle hesapladı.

Horus Sapkınlığı'ndan bu yana ilk kez İblis Primarch, yedi Veba Bölüğü'nü devasa, tek bir donanma etrafında birleştirdi. Niyeti asla sadece toprak fethi veya askeri bir yıkım değildi. Yaklaşan istila, viral topçu atışlarının diliyle iletilen, son derece mahrem bir mesajdı. Mortarion, Guilliman'ın stoacı düzeninin kırılgan bir yanılsama olduğunu ve unutulmuş oğul olarak sonsuzluğun kazanan tarafını nihayetinde kendisinin seçtiğini kanıtlamaya niyetliydi.

İstila Başlar

Gerçek kâbus, 002.M42 civarında ana Death Guard donanmasının warp'tan doğrudan Iax sistemine geçiş yapmasıyla başladı. Iax'ın seçimi stratejik bir tesadüf değil; kasıtlı, kin dolu bir saygısızlıktı. Otuzuncu binyıldaki Büyük Haçlı Seferi sırasında Mortarion ve Lejyonu, Iax'ı İmparatorluk Uyumu'na bizzat getirmişti. Bir zamanlar fethettiği toprakları zehirlemek üzere geri dönmek, onun yozlaşmış otoritesinin nihai ifadesiydi.

Saldırının zamanlaması, Cicatrix Maledictum'un neden olduğu psişik karartmadan kusursuz bir şekilde faydalandı. Macragge'dan izole olan Ultramar'ın dış kalesi konumundaki dünyalar, kendilerini tamamen karanlıkta savaşırken buldular. Virütik taarruz doğaüstü bir hızla yayıldı ve aylar içinde on iki gezegen daha, Engizisyon'un daha sonra "Felaket" olarak sınıflandıracağı hastalığa yenik düştü. Nekrotik sporların yörüngesel bombardımanı altında tüm gezegensel savunma ağları paslı çamura dönüştü.

İmparatorluk Donanması çaresizce karantina hatları kurmaya çalıştı, ancak geleneksel boşluk savaşı taktikleri Nurgle'ın kutsamalarına karşı işe yaramazdı. Foetid Bloat-Drone sürüleri ve hantal Plagueburst Crawler'lar her savunma çemberini yararak devasa miktarda lazer ateşini paslı gövdelerinde eritti. Ultramar'ın el değmemiş bahçe-tarım dünyaları hızla irin akan mezbahalara dönüştü ve atmosferleri yerel yıldızların ışığını boğacak kadar zehirli bir dumanla kaplandı.

Savunma Seferber Olur

Yıkımın doğrudan yolu üzerinde yakalanan Bölüm Üstadı Marneus Calgar ve Ultramar'ın Tetrarch'ları, hayatta kalan güçlerini çılgınca bir araya getirdi. Havanın kendisini silah olarak kullanan bir düşmana karşı kaotik bir oyalama savaşı vererek, sektör genelinde çaresiz siperler kurdular. Macragge'da Guilliman, istilanın parçalanmış raporlarını acı bir idrakle aldı. Kardeşinin kötülüğünün imzasını tanıyan Lord Kumandan, geniş çaplı Indomitus emirlerini askıya aldı ve amiral gemisine rotasını Iax'a çevirmesini emretti.

Guilliman, temkinli bir kuşatma öneren amirallerinin tavsiyelerini reddederek yakın çevresine, "Bu rastgele bir iblis akını değil," dedi. "Bu Mortarion. Benim için geliyor ve oğullarımın onun nefretinin bedelini ödemesine izin vermeyeceğim." İntikamcı Oğul, yeni uyanmış Primaris Uzay Denizcileri'nden güç alarak kişisel maiyetini seferber etti. Cawl'ın uzun savaşın yorgunluğundan etkilenmemiş taze takviye kuvvetleri, doğrudan veba bölgesinin kalbine fırlatıldı.

Parçalanmış astropatik koroya rağmen, katıksız ve inatçı bir direniş birkaç cephede hattı korumayı başardı. Quintarn ve Konor gibi gezegenler, veba-kültistlerinin ilk dalgalarını şiddetle püskürterek hızlı bir teslimiyet bekleyen Death Guard komutanlarını şaşırttı. Yerel gezegen savunma güçleri, radyasyonlu siperlerde savaşıp ölerek Indomitus Haçlı Seferi'nin öncü birliklerinin warp'ı yarıp kuşatma altındaki dünyalara demir atması için gereken o kritik zamanı satın aldı.

Iax'ın Çürütülmesi

Gezegensel saldırı, Mortarion'un bizzat Iax'a inmesiyle doruğa ulaştı. Seçkin Deathshroud terminatörlerinin eşlik ettiği İblis Primarch, dünyayı tamamen Nurgle'ın kucağına sürüklemek için tasarlanmış devasa bir biyotik ritüel başlattı. Ultramar'ın bir zamanlar el değmemiş olan mücevheri, yüzeyi hızla yeniden yazılırken titredi. Yemyeşil ormanlar yeşil-sarı çürük havuzlarına dönüştü ve atmosfer o kadar zehirli bir hal aldı ki, miğfersiz faniler nefes aldıkları saniyeler içinde içten dışa doğru eridiler.

Ultramarines 2. Bölüğü'nün cesur gazileri ve milyonlarca yerel milisin desteklediği Iax savunucuları, kahramanca ama kaderi baştan belli bir direniş gösterdiler. Gezegensel başkentin etrafındaki son kaleleri tutarak, diz boyu nekrotik çamur içinde savaştılar. Düşen her asker çok geçmeden yeniden ayağa kalkıyor, cesetleri eski yoldaşlarına saldırmak üzere mantar çiçekleri tarafından ele geçiriliyordu. Savunucular, Plague Marine'lerin doğaüstü dayanıklılığı karşısında sayıca çok az kalarak yavaş yavaş toza dönüştüler.

Savaş alanına hükmeden Mortarion, devasa tırpanı Sessizlik'i savurarak hem sığınak ağlarını hem de zırhlı kolları paramparça eden entropik yıkım dalgaları serbest bıraktı. Ritüel zirvesine ulaşarak dünyayı kalıcı olarak warp'a bağladı. Iax, Adeptus Mechanicus'un onarım kapasitesinin ötesinde yara alarak geri dönülmez bir şekilde değişti. O, bugün bile enfekte kalmaya devam eden, Ultramar imparatorluğunun kusursuz tenindeki sızıntılı bir yara olarak 'Çürümüş Dünya' şeklindeki o acımasız unvanı kazandı.

Iax'ta Düello

Seferin doruk noktası, eski çağın iki yarı tanrısının nihayet çarpıştığı Iax başkentinin harabeye dönmüş merkezi platformunda ortaya çıktı. Guilliman, Kader Zırhı'na bürünmüş ve elinde altın alevlerle yanan İmparator'un Kılıcı ile geldi. Mortarion, güve yemiş kanatlar ve paslı zırhın korkutucu bir birleşimi olarak, Sessizlik'i savurarak ve zırh eriten sis bulutları soluyarak onun üzerinde yükseliyordu. Hiçbir nezaket kuralı işlemedi; binlerce yıllık acı ideolojik nefret, anında dünyayı sarsan bir şiddete dönüştü.

Düello ıstırap verici saatler boyunca sürdü ve çevredeki meydanı kraterlerle dolu bir çorak araziye çevirdi. Sessizlik, Guilliman'ın yaşamı destekleyen zırhında derin, parçalayıcı oyuklar açarak sistemine daha zayıf bir varlığı anında eritecek olan nekrotik fajlar pompaladı. Buna karşılık İntikamcı Oğul, Hakimiyetin Eli'ni Mortarion'un korkunç yüzüne geçirerek kutsanmış promethium ve psişik ateş sellerini serbest bıraktı. Her iki kardeş de ilahi kanlarıyla yozlaşmış toprağı lekeleyerek ağır ve ölümcül yaralar aldı.

Sonuç olarak, her iki dövüşçü de kesin bir fiziksel zafer elde edemedi. Fiziksel tezahürü İmparator'un ateşi altında istikrarsızlaşmaya başlayan Mortarion, yıkılmış formunu Veba Gezegeni'ne geri ışınlayarak sembolik bir geri çekilme gerçekleştirdi. Guilliman, toksik aşırı yüklemeden yalnızca Cawl'ın zırhının mutlak acil durum protokolleri sayesinde sağ çıkarak harabelerin arasına yığıldı. Ultramarine'lerin Primarch'ı konumunu korumuştu, ancak bunun bedeli neredeyse kendi hayatıydı.

Sen on bin yıl önce paslı bir gemide öldün, yaratık. Benim burada bir kardeşim yok.

— Roboute Guilliman, Mortarion'un son alayını reddederken

Çekilme ve Sonrası

Efendilerinin aniden ortadan kaybolmasının ardından, ana Death Guard donanması yörüngeyi terk etti ve arkasında harabeye dönmüş bir savaş tiyatrosu bırakarak Dehşet Gözü'ne doğru geri çekildi. Savunmanın bedeli astronomikti. Ultramar on üç gezegen sisteminin tamamen kaybedilmesinin yasını tuttu ve Iax mücevheri kalıcı olarak Çürümüş Dünya olarak karantinaya alındı. Macragge krallığına verilen hasarların kısmen bile olsa silinmesi, yüzyıllar sürecek yorucu bir yeniden inşa ve ruhsal arınma gerektirecekti.

Guilliman derhal Macragge'a tahliye edildi ve burada aylarını tıbbi stazda tecrit altında, kan dolaşımında oyalanan şeytani toksinleri temizleyerek geçirdi. İmparatorluk katipleri, seferi İntikamcı Oğul için kesin bir zafer olarak resmederek Veba Savaşları'nın 005.M42'de sona erdiğini resmen ilan ettiler. Kalan Ultramarine'ler ve Indomitus unsurları, hayatta kalan kovan şehirlerinden inatçı veba kültlerini temizlemenin o yavaş, acımasız işine başladılar.

Ancak, bu resmi bitiş tarihi siyasi bir propagandadan biraz daha fazlasıydı. Neredeyse anında, sözde "Veba Bölümleri" başladı. Ast Veba Kaptanları liderliğindeki daha küçük, acımasız akıncı filolar, Beş Yüz Dünya'nın dış sınırlarını taciz etmeye devam etti. Guilliman, kardeşinin ruhsal olarak Iax'ta can verdiğini alenen ilan etse de, seferin her gazisi bu acımasız gerçeği anlıyordu. İblis Primarch ölümsüzdü, son derece sabırlıydı ve geri döneceği kesinlikle garantiydi.

Bitmeyen Tartışma

Veba Savaşları'nın 005.M42'de sona erdiği yönündeki tarihi iddia, Adeptus Terra'nın en boş yalanlarından biri olmaya devam ediyor. Çatışma aslında hiçbir zaman durmadı; sadece yıpratıcı bir tüketme savaşına bölündü. Geç Indomitus dönemi boyunca ve 010.M42'nin çok ötesine uzanan Veba Bölümleri, Ultramarine garnizon güçlerini kanatmaya devam ediyor. Plague Marine'lerin küçük ve ölümcül grupları periyodik olarak karantina hatlarını yararak, sektördeki hiçbir savunucunun gerçekten uyuyamamasını sağlayacak kadar sert saldırılar düzenliyor.

Mortarion için bu sefer, Sapkınlık'tan bu yana gerçekleştirdiği en mahrem çabayı temsil ediyor. Olay, salt bir askeri hedefin çok ötesine geçiyor. Her yıl Iax'taki düellonun yıldönümünde, Macragge'ın büyük çanları ciddi bir yas içinde çalıyor. Eş zamanlı olarak, Çürümüş Dünya'nın harap olmuş kıtaları boyunca rüzgar aniden yön değiştiriyor ve çürüyen çiçeklerin kokusunu taşıyor—bu fenomenin geniş çapta Nurgle'ın İmparatorluk yasına alaycı bir yanıtı olduğuna inanılıyor.

Nihayetinde Ultramar savaşı, çözülmemiş eski bir kardeş rekabetinin fiziksel tezahürüdür. Bu, düzene karşı çürüme, disipline karşı entropi ile ilgili temel bir argümandır. Sadece İmparator'un oğullarından birinin gerçek ölümüyle sonuçlanabilecek acı bir tartışma. Ve her ikisi de Sapkınlık'ın apokaliptik ateşleri sırasında diğerini öldürmeyi başaramadığına göre, onlar tartışmaya devam ederken galaksinin bizzat kendisi yanmak zorundadır.

Veba Savaşları bitmedi. Sadece çanların tekrar çalmasını beklerken nefes almak için durakladılar.

— Azize Celestine'in Günlükleri