The Isstvan III Atrocity

Sahte Renkler Altında Toplanma

31. Binyıl'ın kapanış yıllarında, İnsanlık için binlerce dünyayı geri alan Great Crusade o sessiz, zehirli zirvesine ulaşmıştı. Savaş Ustası Horus Lupercal — İmparatorun yirmi primarch oğlu arasında birincisi, Sons of Horus Lejyonunun komutanı — Davin uydusunda çoktan Kaos'un Yıkıcı Güçlerine gizlice diz çökmüştü. Şimdi ilk tuzağını kuruyordu. Horus, dört Lejyondan çekilmiş savaşçıları Isstvan Sistemine çağırdı: kendi Sons of Horus'u, Fulgrim'in Emperor's Children'ı, Angron'un World Eaters'ı ve Mortarion'un Death Guard'ı. Emir sıradan görünüyordu — Isstvan III'teki isyancı bir gezegen valisine karşı cezalandırıcı bir sefer. Gerçekte Savaş Ustası, saflarını soğuk bir kesinlikle elekten geçirmiş; İmparator'a olan sadakatini bozamayacağı veya güvenemeyeceği her lejyoneri bir araya toplamış ve onları tek bir mahkum dünyaya bağlamıştı.

Tek bir isyancı dünyayı cezalandırmak için dört Lejyon topluyoruz. Savaş Ustası böylesi bir kılıcı bu kadar küçük bir boğazda ziyan etmez.

— Saul Tarvitz, Yüzbaşı, Emperor's Children

Life-Eater Düşüyor

Sadık eğilimli bölükler gezegene inip Isstvan III'ün mücevheri Choral City'yi ele geçirdiklerinde, isyanın hızla bastırılmasını bekliyorlardı. Bunun yerine gökler cinayetle yarıldı. Horus, yörüngedeki filodan Life-Eater virüsünün konuşlandırılmasını emretti — bu, yaşayan hiçbir şeyi esirgemeyen, tüm organik maddeyi yiyip bitirmek için tasarlanmış bir biyo-silahtı. Atmosferde bombalar patladı ve gezegenin yüzeyi eriyen cesetlerden oluşan çalkantılı bir denize dönüştü. Ormanlar, şehirler, okyanuslar ve hiçbir şeyden habersiz Astartes'ler saatler içinde yok oldu. Tüketilen biyokütle şişip patladığında, ölü dünya külü temizleyen gezegen çapında bir ateş fırtınasıyla infilak etti. Bu emsalsiz bir vahşetti: Bir Savaş Ustası'nın İmparatorluğun silahlarını kendi gen-oğullarına doğrultması; bir gün ona boyun eğmeyi reddedebilecek her kardeşini tek bir vuruşla arındırması.

Bir Kalıntıyı Kurtaran Uyarı

Katliamın mutlak bir yok oluşa dönüşmemesi tamamen bir adamın eseriydi. Emperor's Children Yüzbaşısı Saul Tarvitz, yaklaşan dehşeti sezdi ve kendi komutanlarına meydan okuyarak, Choral City'nin vox ağında bir uyarı haykırmak için yaklaşan bombardımanın arasından bir Thunderhawk ile aşağı süzüldü. Virüs yağarken bütün bölükler güçlendirilmiş sığınaklara, boşluk mühürlü hisarlara ve şehrin burçlarının derin taşlarına sığındı. Yine de on binlercesi açıkta can verdi. Ancak dört Lejyonun sadıklarından oluşan inatçı bir kalıntı, yukarıdaki dünya ölürken kaya betonu ve seramit katmanlarının altına mühürlenerek bu hayatta kalınamaz yıkıma dayandı. Kendilerini zehirli bir çorak arazide, kendi primarch'ları tarafından ihanete uğramış, filosu, takviyesi ve kaçış yolu olmayan bir halde buldular. Buna rağmen savaşmayı seçtiler.

Angron'un Öfkesi İniyor

İlk hamlesinden kurtulanların olmasına öfkelenen Horus, hainlerini hiç girmeyi düşünmediği bir kara savaşına sürmek zorunda kaldı. Savaş Ustası'nın teğmenleri bu inişe öncülük etti: Emperor's Children'dan Lord Komutan Eidolon, siper almış sadıklara karşı taarruz düzenlerinin başını çekti. Hepsinden korkuncu ise sabırlı bir kuşatmanın ağır temposuna tahammül edemeyen World Eaters primarch'ı Angron'un gelişiydi. Kızıl Melek, Horus'un ölçülü savaş planlarını reddederek kendini ve kana susamış Lejyonunu çılgınca bir indirme saldırısıyla doğrudan yıkıntıların içine fırlattı; sadık ve engel tanımadan herkesi doğradı. Temiz bir infaz olarak başlayan şey, Choral City'nin parçalanmış sokaklarında, kardeşin kardeşi molozlar arasında kestiği acımasız ve yıpratıcı bir kan banyosuna dönüştü.

Bırakın Horus programlarıyla oyalansın. Oğullarım bu sokakları boyayacak ve onun sabrı tükenmeden işimizi bitirmiş olacağız.

— Angron, World Eaters Primarch'ı

Kardeş Kardeşe Karşı Üç Ay

Mahkum savunucular yaklaşık üç ay dayandılar — hain primarch'ların hiçbirinin mümkün hayal edemeyeceği kadar uzun bir süre. Bağlantıları kopuk ve sayıları tükenmekte olan sadıklar, cesetlerle tıkanmış caddelerde çaresiz bir şehir savaşı vererek hayatlarını saatlerle takas ettiler. En acı sahnelerden biri, sadık kalıntının Sons of Horus'a karşı son direnişiydi; bir zamanlar Horus'un en sadık oğlu olan efsanevi Yüzbaşı Garviel Loken, ihanete uğrayanların sembolü haline gelerek Savaş Ustası'nın kırık sözünün yıkıntıları arasında savaşmaya devam etti. Kurtuluş yoktu. Hainler yukarıdaki boşluğu ve ayrılma imkanını ellerinde tutuyordu; sadıkların ise yalnızca teslim olmayı reddetmeleri vardı. Tek tek kaleleri düştü, cephaneleri tükendi ve meydan okuyan bölükler, mezarları olarak seçilen bu dünyanın yıkıntıları arasında saklanan dağınık sağ kalanlara dönüştü.

Bir Galaksiyi Aydınlatan Ateş

Isstvan III, İmparatorluğun o uzun öğlesinin sona erdiği andı. Burada ilk defa, bir primarch'ın emriyle Astartes'ler Astartes kanı dökmüş; burada İmparatorun en güvendiği oğlu ihanetini ateş ve zehirle dışa vurmuştu. Bu vahşet, kendini birleşmiş sanan bir galaksiye Horus İsyanı'nı ilan etti ve onu takip edecek felaketin sahnesini hazırladı: İhaneti öğrenen sadık Lejyonlar büyük bir intikam filosu toplayacak — ancak komşu Isstvan V'teki Dropsite Massacre'ın ölüm sahasına çekilerek Horus'un gizli müttefikleri tarafından paramparça edileceklerdi. Choral City'nin zehirli küllerinden doğan iç savaş, Terra'daki nihai hesaplaşmasına doğru yıldızlar boyunca yayıldı. Isstvan III'ün ölüleri, çağın en eski ve en zalim gerçeğini öğrenen ilk kişilerdi — en ölümcül düşmanın bir kardeşin yüzünü taşıdığını.