The Calth Underworld War

Katil Olan Yıldız

Calth, Veridian Sistemi'nde bir demirhane dünyası ve toplanma alanıydı; XIII. Lejyon'un Ghaslakh'taki ork imparatorluğuna planladığı saldırı için sahneleyici çıpaydı. 007.M31'de Lorgar'ın Word Bearers'ı, o toplanmanın üzerine müttefik olarak değil suikastçılar olarak çöktü ve Calth Savaşı'nı boşlukta ihanetle başlattı. Ancak onların en zalim silahı top değil gökyüzüydü: hainler ritüeller ve yıkıcı ilimlerle Calth'ın kendi güneşini, Veridian yıldızını hırlayan bir patlama durumuna soktular. Şimdi sert radyasyon fırtınaları, milyarlarca insanın yaşadığı ve çalıştığı yüzeyi kavuruyordu.

Saatler içinde açık dünya yaşanmaz hale geldi. Deri kabardı, boşluk kalkanları çöktü ve Calth'ın parlak şehirleri kendi güneşlerinin ışığında ölmeye başladı. Yaşayanların gidebileceği tek bir yön kalmıştı: aşağı, kayanın içine; artık onları öldürmek isteyen gökyüzünden uzağa.

Güneşimizi zehirlediler ki gün ışığı bile bizi avlasın. Bu yüzden biz de savaşı gündüzün olmadığı bir yere taşıdık.

— Bir Calth savunma-öşür subayına atfedilmiş, Underworld Annals'ta kaydedilmiştir

İniş

Calth uzun zamandır kabuğunun üzerinde olduğu kadar altında da yaşayan bir dünyaydı. Nüfusunu güneş fırtınalarından korumak için yüzyıllar boyunca inşa edilmiş devasa arkokolojiler, mag-ray mağaraları, tarımsal mağaralar ve rezervuar mahzenleri gezegeni petek gibi sarmıştı. Şimdi bu sığınaklar yaralı bir dünyanın son vilayeti haline gelmişti. Milyonlarca sivil, iniş için zaman kazanmak üzere yanan yüzey boyunca artçı çatışmalar veren Ultramarines ile birlikte derinliklere döküldü.

Roboute Guilliman'ın daha geniş seferi başka bir yere çekilirken, yeraltının komutası onun subaylarına ve XIII. Lejyon'un hayatta kalan yüzbaşılarına düştü. Yukarıdaki radyasyona karşı bölmeleri mühürlediler ve mağaraları müstahkem bölgeler halinde düzenleyerek ışık, hava ve suyu paylaştırdılar. Tek bir günde tek bir savaş olarak başlayan şey tamamen başka bir şeye dönüştü: saatlerle değil yıllarla ölçülen, yalnızca lamba ve namlu alevinin aydınlattığı tünellerde yürütülen bir savaş.

Gömülü Düşman

Word Bearers filolarıyla birlikte geri çekilmedi. Lorgar'ın Lejyonu'nun bütün bölükleri kasten yere indi, avlarıyla aynı labirentin içinde eriyerek sadık kalıntıları sonuna kadar avlamaya niyetlendiler. Calth'a sadece Astartesleri katletmeye değil, katliamı kutsamaya gelmişlerdi ve karanlıkta kara ayinlerine rahatsız edilmeden devam ettiler.

Bu, harekatı herhangi bir sıradan kuşatmadan ayıran dehşetti. XVII. Lejyon, çağrılarıyla iblisleri mağara-şehirlere yırttı — karanlığı bir pelerin gibi giyen ve tanıdık tünelleri deliliğin avlanma alanlarına çeviren doğmamış varlıklar. Rezervuar mahzenleri ceset tapınaklarına dönüştü. Sadıklar ne kadar derine inerse, kaya ile warp arasındaki sınırın kasten inceltildiği yerlere o kadar yaklaştılar; öyle ki temizlenen her galerinin pusu kurmaktan daha kötü bir şeye açılma riski vardı.

Gün Işığı Olmayan Savaş

Underworld War, açık savaş alanlarındaki gibi bir ön cephe tutmadı. Bu, mühürlenmiş kavşakların ve sular altında kalmış galerilerin, tarımsal mağaralardan ve mag-ray ağlarının paslı kemiklerinden geçen bir pusu ve karşı pusu yarışmasıydı. Arkalarında Calth milisleri ve teknoloji-rahipleri derin şehirleri nefes alır halde tutmak için çabalarken, Ultramarines mangaları disiplinli bayrak yarışları halinde karanlığı süpürdü ve bölge bölge temizledi.

Disiplin sönmeyen tek ışık oldu. Primarch'larının koyduğu düzen doktrininde yetişen XIII. Lejyon, mağaraların kaosuna lojistik, devriye rotasyonu ve sarsılmaz ikmal hatlarıyla yanıt verdi. Word Bearers dehşet ve delilik sunarken, sadıklar yıpratmanın sabırlı zulmüyle karşılık verdiler — avcıları avlayarak, temizlenmiş zeminlerin ardındaki tünelleri çökertip yıllar boyunca kendi gömülü dünyalarından sürülmeyi reddederek.

Ultramar herhangi bir şeyi nasıl tutarsa karanlığı da öyle tuttuk — bir defada temizlenmiş tek bir tünel ve asla bir adım bile teslim etmeden.

— Calth arkokoloji garnizonlarının özdeyişi

Derinliğin Bedeli

Bedel milyonlarla ölçülüyordu. Veridian yıldızının parlaması tek başına, perdeler daha kapanmadan önce Calth'ın yüzey nüfusunun devasa bir payını tüketti; arkokolojilere ulaşanlar ise yıllar süren kuşatmaya, iblis akınlarına ve tükenen hava ile rasyonların yavaş aritmetiğine katlandılar. XIII. Lejyon, temiz zaferler sunmayan ve yürünecek ufku olmayan bir harekatta manga manga durmaksızın kanadı.

Yine de sadıklar kırılmadı. Nesiller boyu, hayatta kalanlar hiçbir zaman açık gökyüzünü görmemiş çocuklar yetiştirerek, büyükanne ve büyükbabalarının mühürlediği mahzenleri savunan yeraltı halkı haline geldiler. Çatışmalar, daha geniş Horus İsyanı uzak dünyalardaki hesaplaşmasına doğru ilerledikten çok sonra bile devam etti. Calth tam olarak kazanılmaktan ziyade zamana meydan okudu — hızlı bir zafer imkânsız hale geldikten sonra sırf katlanarak elde tutuldu.

Gökyüzünün Geri Kazanılması

Zamanla iblisler avlandı ve defedildi, kutsanmış son mahzenler arındırıldı ve Word Bearers'ın gömülü bölükleri kendi seçtikleri ışıksız yerlerde yok edildi. Yaralı ama artık ölümcül olmayan Veridian yıldızı, yavaş yavaş hayatta kalınabilir bir duruma soğudu ve uzun yıllar sonra Calth halkı nihayet kendi güneşlerine ölümsüz bir şekilde bakabildiler.

Yüzeye geri dönen şey değişmiş bir dünya ve değişmiş bir halktı. Calth'ın adı XIII. Lejyon'un destanında sonsuza dek bir yara olarak kalacaktı — Lorgar'ın ihanetinin bir dünyayı fethetmeden onu sakatlayabileceğinin ve Ultramar'ın oğullarının kendilerine emanet edilen toprağı terk etmektense karanlığın bir ulusu olmayı yeğleyeceklerinin kanıtı. Derinliğin kendisi teslim olana kadar derinlerde savaştılar ve kırılmadan aydınlığa geri döndüler.

Kayanın içine yenilmiş bir ordu olarak indik. Calth'ı asla alamayacaklarının kanıtı olarak yukarı döndük.

— Underworld Annals'ın kapanış cümlesi